๑๙๒. เธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม ?

(๑)

เธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม
ฉันเก็บเอาไว้ให้เธอเห็น
เป็นท้องฟ้างดงามในยามเย็น
ดวงตะวันจะซ่อนเร้นเส้นขอบฟ้า

(๒)

แสงแดดแผดเผาเคยเร่าร้อน
เริ่มจะผ่อนแสงเพราพระเวหา
ลมอาจเย็นไปบ้างในบางครา
ค่อยค่อยเถอะ ขยับมาจะอุ่นใจ

(๓)

ให้แสงแสดยามเย็นเป็นพยาน
และสายลมคลอผ่านสานรักให้
ตาสบตาสัมผัสกายแทนสายใย
กอดรักเราเอาไว้นานเท่านาน

 (๔)

ตาสบตาสัมผัสกายแทนสายใย
กอดรักเราเอาไว้ ชั่วนิรันดร์

%d bloggers like this: