๑๗๙. “หนูขู่ช้าง” [นิทานก่อนนอน]

– ๑ –
หนูฝูงหนึ่งถึงเวลาอาหารค่ำ
รวมกันย่ำยกท้องกองพลใหญ่
“.. ค่ำนี้เราจะเข้าสู้ให้รู้ชัย
รวมกำลังรีดไถให้โลกรู้ !!”

– ๒ –
แล้วจัดทัพคับคั่งคำสั่งกร้าว
“.. มาถึงคราวหักโหมเข้าโจมจู่
เห็นช้างใหญ่ไหมนั่น—มันศัตรู
เราจะขู่มันให้ตามใจเรา”

– ๓ –
จึงฝูงหนูกรูกร่างท้าช้างใหญ่
“.. มึงจะหนีไปไหน ไอ้ช้างเขลา
อาหารมึง มาแบ่งกู—กูจะเอา
ไอ้งี่เง่า !! กูจะเอา ขอเท่านี้ !!”

– ๔ –
“.. กูจะเลี้ยงกองทัพระดับชาติ
จ่ายอาหารล้านบาทในชาตินี้
พวกกูมาคุยกัน สันติวิธี
มึงไม่ให้ กูจะบี้ให้จมดิน ..”

– ๕ –
ครานั้น ..
ช้างใหญ่ฟังยังสงสัยไม่รู้สิ้น
กองทัพหนูออกรูมาเที่ยวหากิน
กลับมาดิ้นรีดไถอย่างง่ายดาย

– ๖ –
ช้างครุ่นคิดอีกครั้ง ‘.. มันบังคับ
ขืนขยับหลบหนีคงฉิบหาย
ถ้าไม่ให้ มันรุมกัดอาจเจียนตาย
จ่ายก็จ่าย แค่อาหารสามล้านราง ..’

– ๗ –
หนูดีใจได้อาหารสำราญท้อง
จึงป่าวร้องก้องทุ่งแต่รุ่งสาง
“.. ยุทธภพสยบยอมน้อมศิรางค์
กราบกองทัพหนูกร่างอย่างหวาดกลัว !!”

– ๘ –
“.. อิชิตันพลันสยบนบศิรางค์
มอบเงินให้วงโยฯ กร่างอย่างหวาดกลัว ..”

Leave a comment

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: