๑๖๙. Being a Winner !!

จำได้ว่าเคยคุยกับรุ่นน้องสักคนเมื่อปีสองปีก่อน เรื่องว่าเคยทำอะไรแล้วรู้สึกแข่งขันบ้างไหม อย่างเห็นว่าผมชอบเขียนกลอน แล้วรู้สึกอย่างไรกับคนอื่นๆ ที่เขียนกลอนเก่งๆ บ้าง

ผมบอกว่า ไม่เคยนะ ผมมีความสุขกับสิ่งที่ผมชอบ ทั้งเขียนกลอน วาดรูป เล่นดนตรี ถ่ายภาพหมาแมว ถึงแม้จะฝีมือจะห่วยๆ งูๆ ปลาๆ ไม่ได้ออกหน้าออกตา แต่ก็เป็นความสุขส่วนตัว ส่วนคนอื่นๆ ที่เก่งกว่าผมก็ชื่นชม หวังบ้างเหมือนกันว่าจะเก่งถึงขั้นนั้น แต่ไม่ได้คิดว่าตัวเองต้องไปแข่งกับใคร แข่งกับตัวเองนี่แหละ สนุกดี

การแข่งขันมีจุดประสงค์เพื่อค้นหาผู้สุดยอด และผู้แข่งขันอาจมองเห็นว่าเป็นโอกาสพัฒนาตนเอง การแข่งขันจึงเป็นแรงจูงใจที่ดีอย่างหนึ่ง โดยเฉพาะหากผลงานหรือฝีมือของเราได้รับรางวัล แต่มันจะกลายเป็นผลเสียทันทีเมื่อเราถือว่าการเอาชนะผู้อื่นเป็นจุดสูงสุดของชีวิตมากกว่าการเอาชนะตนเอง ชีวิตของเราจะกลายเป็นสังเวียนแห่งการต่อสู้ชิงชัย หากถลำลึกมากไปกว่านี้ ท้ายที่สุดทุกคนรอบข้างก็จะกลายเป็นศัตรู

ถ้าเรามีความสุขกับสิ่งที่เราทำ สนุกกับงานอดิเรกที่เราพอใจ งานนั้นก็ช่วยให้เราผ่อนคลายไม่ว่าจะมีคนชื่นชมหรือไม่ก็ตาม หรือหากว่ามีโอกาสพัฒนาตนเองได้บ้างก็เป็นเรื่องท้าทายอยู่ไม่น้อย แต่อย่าให้ถึงกับคอยจ้องจะเอาชนะผู้อื่นอยู่ตลอดเวลา เพราะหากทำอย่างนั้น สิ่งที่เราทำจะหมดสนุก กลายเป็นความทุกข์ร้อนไปโดยปริยาย

Being a winner, like a celebrity, is ridiculous somehow – ใครบอกไว้ไม่รู้ครับ เร็วๆ นี้แหละมั้ง แต่ผมจำไม่ได้

Advertisements
%d bloggers like this: