เทศกาลคริสต์มาสและปีใหม่ ผ่านมาพร้อมกับสายลมแผ่วเบา พัดพาเอาความหนาวและความเหงามาพร้อมกัน ใครบางคนยังคงหนาวเหมือนอย่างทุกปีที่ผ่านมา ห้างสรรพสินค้าหลายแห่ง กลางใจเมือง ต่างพร้อมใจกันตกแต่งพื้นที่ ต้อนรับเทศกาลคริสต์มาสและปีใหม่ เปิดโอกาสให้ใครต่อใครได้เดินปลดปล่อยอารมณ์ ถ่ายรูป ดื่มกิน พูดคุยหยอกล้อกันสนุกสนาน เพื่อว่าความสุขนั้นจะช่วยผ่อนคลายความหนาวลงไปบ้าง ชั่วขณะที่เดินผ่านต้นไม้ประดับไฟ ประกายแสงสีงามระยับ คล้ายๆ ว่าความเหน็บหนาวนั้นจะกลับอบอุ่นขึ้นมา ความเหงาก็ดูจะเลือนหายไปกับเสียงระฆังที่ดังอยู่ไกลๆ เรื่องราวขุ่นข้องภายในใจ เหมือนจะจบไปในวินาทีนั้น “…สำหรับบางคน มันคือช่วงเวลาแห่งความสุขที่คงอยู่ชั่วนิรันดร์ แต่อีกหลายคน เป็นความสุขที่เกิดขึ้นเพียงชั่วครั้งชั่วคราว พอเดินออกจากสถานที่แห่งนั้น ยังไม่ทันข้ามคืน ทุกอย่างกลับเป็นเพียงภาพฝันที่ผ่านมาแล้วผ่านเลยไป…” หนาว เหงา อบอุ่น ครื้นเครง – เพียงแค่วาบความรู้สึก หมุนวนเวียนไปมาซ้ำๆ ไม่มีอะไรใหม่เลย … ภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต … ลมหนาวมาพร้อมกับความเหงา, เป็นอย่างนี้เสมอ, หนาว เมื่อไม่มีใครคอยห่มกาย, เหงา เมื่อไม่มีใครคอยห่มใจ เมื่อลมหนาวพัดผ่านมาในเวลาที่ไม่ใคร ทั้งหนาวกายและหนาวใจก็เกิดขึ้นพร้อมๆ กัน เป็นความหนาวที่เกินกว่าใครจะทนไหว เว้นแต่จะไร้หัวใจที่จะรับรู้มัน เทศกาลลมหนาว เหมือนเป็นสัญลักษณ์ที่ตอกย้ำความรู้สึก ให้ตระหนักถึงความเปลี่ยนแปลง หมุนเปลี่ยนเวียนวน ถ้าฤดูที่ผ่านไป ย้ำเตือนให้เรารู้ว่าโลกนี้ยังคงเคลื่อนไหว [...]